Kindercoach

Over taak, rol en team – wat als je het anders doet?

In mijn werk en privéleven maak ik deel uit van heel veel teams. Heel hechte, veel communicerende en vaak bij elkaar komende groepen en lossere verbanden, waarbij meerdere mensen heel zelfstandig opereren, maar nog altijd samen een team vormen. Van teams die vooral online werken en via WhatsApp communiceren tot werkgroepen die het liefst in real life vergaderen tot er niets meer te zeggen is. Goede teams hebben wat mij betreft een ding gemeen: het voelt als een machine die blijft draaien, als radartjes die gesmeerd lopen.

Vorige week tijdens het tweede blok van mijn opleiding Kindercoach met de hond als co-coach besefte ik dat ik nog een team heb en ben: met mijn hond Bisou. Een dreamteam wat mij betreft – we weten wat we aan elkaar hebben, wat we willen en onze patronen zijn nu na drie jaar bij elkaar goed ingesleten. Je ziet en merkt het vooral als je ineens gaat werken met een andere hond, of, en dat is ook leuk om te zien, als Bisou met een andere coach aan het werk gaat. Het voelt anders.

Teams zijn een soort kuddes. Het werkt als iedereen zijn of haar taak heeft, als je elkaar helpt en elkaars ruimte respecteert. Een nieuw team is altijd even wennen, het geeft je een nieuwe rol, die je ook even na laat denken over de rollen en taken die je verder al hebt. En, zo was het in ieder geval bij mij ineens na het vorige lesblok waarin ik werkte met drie andere honden dan Bisou, of daar wat aan te verbeteren of veranderen valt.

Kijken, reageren en acteren
Dieren nemen hun rol als vanzelfsprekend aan. Tijdens oefeningen die andere coaches in opleiding met Bisou doen, zie ik Bisou naar ze kijken, ik zie hem reageren en acteren. Soms doet hij voor mij onverwachte dingen. Niet fout of goed, niet beter of slechter, maar hij is onderdeel van een ander team en daar past hij zich aan aan. Prachtig om naar te kijken. Perfect om van te leren.

De afgelopen week ben ik in mijn dagelijkse leven gaan observeren hoe mijn rol is in verschillende ‘teams’. Ben ik leider of volger? Ben ik aanjager of creator? Ben ik de denker of de doener? Ben ik… oneindig veel opties kwamen in mij op. Ik ben ook gaan bedenken of ik die rollen bewust of onbewust aanneem. En dat verschilt nogal, kwam ik achter. En ik ben gaan oefenen met andere manieren van handelen dan ik geneigd ben te doen. Met verrassende ontdekkingen en effecten. Om bij de hond te blijven: ik ben zo af en toe een ongeduldige baas op de hei als Bisou een keer niet komt als ik denk dat dat beter zou zijn. Nu liep ik een aantal keer gewoon weg. En kom ik erachter dat mijn enthousiaste hond ook dan uiteindelijk mee komt. Op dagen dat het kan, laat ik Bisou bepalen wanneer we uitgaan. Dat is veel minder vaak dan we normaal lopen!  En in sommige wandelingen ben ik niet de leider maar de volger: je komt op verrassende plekken in je wijk – je neus achterna krijgt een letterlijke betekenis!

Doe eens wat anders
In mijn werk ben ik in een aantal situaties ‘tegenovergesteld’ gaan handelen. Ik ben gaan doen wat ik normaal niet zo snel zou doen. Niet zozeer omdat ik vond dat de huidige manier niet werkte, maar wel omdat ik een eigenlijk hoopte op een andere weg naar resultaat. Bijvoorbeeld een vraag terugstellen in plaats van de beslissing nemen, omdat ik denk dat de persoon die vraagt zelf ook weet wat er moet gebeuren, maar zichzelf nog probeert te overtuigen. Of een keer geen overleg met iedereen maar alleen met die persoon die er ook echt wat van moet vinden, bijvoorbeeld. Tijdbesparend en de rest blijkt het prima te vinden.

Het heeft wat fronsende wenkbrauwen opgeleverd, dat weet ik zeker, maar de verandering kwam er wel. En best heel snel al, want de persoon die vorige keer nog een beslissing bij mij probeerde neer te leggen, kwam de dag daarna al met een onderbouwd besluit (waar geen speld tussen te krijgen was). En in het team waar vroeger veel plenair democratisch werd besloten is nu een initiatief genomen om ‘buddies’ in te stellen die elkaar helpen en scherp houden, maar ook samen beslissen als dat nodig is.

Hoe je je kennis inzet, welke rol je aanneemt en welke mogelijkheden je de ander geeft om daarnaar te handelen en de mate waarin je invloed wil uitoefenen op alles wat er gebeurt, geeft dus verschillende uitkomsten. Een open deur natuurlijk, maar… interessant om het ook te zien veranderen!

Past je rol nog?
Ik kan het iedereen aanraden: nadenken over de rollen die je hebt, en of ze je nog wel passen. Zijn ze goed? Prima! Of zou je het hele radarwerk beter of anders kunnen laten draaien door zelf iets anders te handelen? Welke invloed heeft jouw zijn eigenlijk? Voel je je zelf overal op je plek? Welke jasjes zitten je als gegoten? Waar kan je nog leren? Het is een mooi avontuur!

Print Friendly, PDF & Email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *