Letters and Concepts

Op weg naar een betere versie

Nog een paar dagen en dan komt er een einde aan dit jaar dat aaneen werd geregen door ritjes in achtbanen. Privé en zakelijk was het niet alleen maar slecht, maar veerkracht was wel nodig. Zoals bij, ik denk, bijna iedereen.

Op 1 januari om 00.01 uur sprak ik de gevleugelde woorden dat 2020 toch echt statistisch moest verlopen zonder al te veel ellende. Want zakelijk gaat het allemaal super, maar privé… Na de afgelopen jaren kon er toch niet veel meer bij? Nog geen 18 uur later wist ik dat mijn hele lieve tante in het ziekenhuis lag. Geen goed vooruitzicht en nog geen 5 weken later stond ik huilend bovenaan een berg op mijn ski’s omdat ik voelde en wist: die zie ik niet meer. Over pieken en dalen gesproken. 

Toen… ‘Ineens’ vol in de crisiscommunicatie in maart voor zorg én recreatie. Het waren wat uiteindes in eenzelfde spectrum, met veel en weinig werk voor de branche, en verschillende belangen. Dag in dag uit werkte ik vanaf één plek in mijn huis. Weken van 80 uur waren geen uitzondering. 7 uur op, 1 uur naar bed. En dat terwijl de hond, normaal ook veel en vaak met mij aan het werk in zorg en coaching, werkloos naast me in zijn mand lag. De ontspanning lag in puzzelen, wandelen en muziek maken. Zolang ik maar geen scherm hoefde te zien, als ik niet werkte…. Fusie- , crisis- en overnamecommunicatie kan best op hetzelfde moment, maar ik wil je het niet aanraden. 😉 

Lieve vriendinnen kwamen heel veel saxofoon spelen, bleven vaak eten én ze bleken puzzelen ook leuk te vinden. Allemaal coronaproof en superveilig. Wat kan je een knuffel of een arm missen, ook om te geven. 

We gingen ook golfen en zeilen, we supten Nederland door, wandelden kilometers op de hei en door bossen en doken naar ongekende dieptes waar we beestjes zagen waar we het bestaan nog niet van wisten. Mijn leven an sich bleek, los van het afstand houden, gewoon al best coronaproof. En ook al zat ik er af en toe helemaal doorheen, mede door wat ik zag gebeuren in de zorg, als ik het maar klein hield, was het best goed te behappen, al dat grote leed.

Workwise bleek alles online best goed te doen, en ik ging weer filmen en monteren. Old skills revived… Wat was ik blij toen we weer in de huizen van de ouderenzorg fotoshoots mochten doen. Natuurlijk omdat het creatieve weer kon, maar ook omdat het zo fijn is om deze mensen een mooie dag te bezorgen. De blije gezichten, even een lichtpuntje in weken van meer van hetzelfde in huis, door de heersende maatregelen.

Ik stond zo achter de camera, produceerde vanalles en stond er zomaar ook voor, toen ik een online learning vanaf de autocue presenteerde. Voor alles een eerste keer, en in 2020 leek dit wel een soort vanzelfsprekendheid. 

Ik ging door het jaar heen nog tien dagen live (best een knappe prestatie) naar de leergang Deep Democracy, level 1 tot en met 4. Een verrijking voor mijn werk om deze methode goed te beheersen en als persoon is het in het jaar van polarisatie ook geen slechte skill. In oktober deden we met 60 polderantropologen onderzoek in Nederland, waarmee we het ‘nieuwe normaal’ hebben geprobeerd te duiden. Ook weer een oude liefde die van pas kwam. En ik deed interviews met allerlei mensen in de hele wereld voor klanten die ik in normale jaren nooit had gesproken.

Ik vergeet vast nog tien dingen en heel veel momenten. In 2021 is het nog niet klaar en heel veel zal nog even blijven zoals het was in 2020. Maar, deze rollercoaster ride gaf me ‘highs’ en ‘lows’. Zoveel is zeker. 

Voor nu wens ik iedereen heel rustige feestdagen en een goede start van 2021. Ook al is dat met maar een paar mensen, ik geloof dat we op weg zijn naar betere versies van wat we met zijn allen al waren. 

Print Friendly, PDF & Email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *